می‌خواهمـ زن باشمـ

شیعه‌نامی هستمـ ، میراثــــــِ زهرا، که زن استــــــ و ناموسِ خدا

می‌خواهمـ زن باشمـ

شیعه‌نامی هستمـ ، میراثــــــِ زهرا، که زن استــــــ و ناموسِ خدا

می‌خواهمـ زن باشمـ

دنیــاى فاسـدِ غـــرب خـواســت بـروزِ زن را، شخصیتِ زن را در روش‌هاى غلط و انحرافى که همراه با تحقیرِ جنسِ زن است، به زور به ذهنِ دنیا فرو کند. زن براى این‌که شخصیتِ خودش را نشان بدهد، بایستى براى مردان چشم‏‌نواز باشد. این شد شخصیت براى یک زن؟! بایستى حجاب و عفاف را کنار بگذارد، جلوه‏ گرى کند تا مردها خوششان بیاید. این تعظیمِ زن است یا تحقیرِ زن؟ این غربِ مستِ دیوانه‌ی‏ از همه جا بی‌خبر، تحتِ تأثیر دست‌هاى صهیونیستى، این را به عنوان تجلیل از زن علم کرد؛ یک عده هم باور کردند. عظمتِ زن به این نیست که بتواند چشمِ مردها را، هوسِ هوسرانان را به خودش جلب کند؛ این افتخارى براى یک زن نیست؛ این تجلیلِ زن نیست؛ این تحقیرِ زن است. عظمتِ زن آن است که بتواند حجب و حیا و عفافِ زنانه را که خدا در جبلّت زن ودیعه نهاده‌است، حفظ کند؛ این را بیامیزد با عزتِ مؤمنانه؛ این را بیامیزد با احساسِ تکلیف و وظیفه؛ آن لطافت را در جاى خود به کار ببرد، آن تیزى و برندگى ایمان را هم در جاى خود به‌کارببرد. این ترکیبِ ظریف فقط مال زن‌هاست؛ این آمیزه‌ی‏ ظریفِ لطافت و برندگى، مخصوص زن‌هاست؛ این امتیازى است که خداى متعال به زن داده‌است.

ولی امرم،امام خامنه‌ای (حفظه الله)
-----------------------------------------------
این وبلاگ کهفِ دلتنگی های من است.
این‌جا حرف‌هایی را می‌نگارم که مرا به تعالی برساند و امید که سایرین را نیز! هرمِ این نگاره‌ها شاید قندیل‌های جهل و غفلت را ذوب بتواندکرد...
"می‌خواهم زن باشم"
آن‌گونه که "زهرا" بود...
و این آرمانِ من است!

آن‌چه گذشتــــــــ
لطفـــــ دارد خواندنشان
موافقین ۶ مخالفین ۰ ۲۳ دی ۹۲ ، ۰۸:۰۰
ناموس خدا

یکی از سخیف‌ترین صحنه‌هایی که به چشم می‌توانم‌دید، سلفی گرفتن عروس است، وقتی همه او را می‌بینند و زیر نظر دارند. سلفی با مونوپاد که دیگر نور علی نور است.

در قدیم عروس‌ها حیایی داشتند و وقاری و نجابتی. عروس‌های این روزگار که از ابتدا تا انتهای مراسم می‌رقصند! (ما اساساً مراسم مولودی دعوت نمی‌شویم!) چند لحظه‌ای را هم که دمی می‌گیرند و رفع خستگی می‌کنند، مشغول سلفی گرفتن‌اند.

جلف‌بازی که برای آدم بزرگی نمی‌آورد. نمی‌دانم چرا بعضی‌ها اصرار دارند که کوچک باشند!

من فکر می‌کنم عروس باشخصیت، خواستنی‌تر است...

 


 

+ این چند ماه طلسم شده‌بودم به گمانم!

++ سلامتی موهبتی است عظیم. قدر بدانید.

+++ بوی مهر و بوی پاییز دوست داشتنی است.

۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ مهر ۹۵ ، ۱۸:۰۰
ناموس خدا

هجدهم اردیبهشت برای من زیباترین روز سال است. روزی که عهد کردم با تو باشم و عهد کردی برای من باشی. همه‌ی حس‌های خوب توی رگ‌هایم می‌دوند و من سرشار از بهترین‌ها می‌شوم، وقتی که به یاد می‌آورم دو سال پیش را که مثل امشبی "بله" گفتم برای اینکه تو، مرد لحظه‌های بعد از اینم باشی.

تو اگر مرا بهترین نبینی و من اگر تو را برترین ندانم، پس چه کسی را؟ اصلاً اگر هر زنی در چشم شوهرش زیباترین نباشد و هر مردی اگر از نظر همسرش خوب‌ترین نباشد، حکمت خدا نقض می‌شود. زیبایی زندگی به همین است که همسران برای هم بی‌مانند باشند.

امروز – 18 اردیبهشت 1395- در دومین سالگرد پی‌وند پای‌بندمان آمده‌ام تا بگویمت:



مرد خوب من

                گل آفتاب‌گردان توام،

                                       خورشیدم باش...


"سیمای تو"

۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۰:۰۰
ناموس خدا


بچه‌ها معصوم‌اند، خاصه وقتی پا به دنیا نگذاشته، می‌میرند.

بچه‌ها معصوم‌اند، خاصه وقتی صدای قلبشان در معاینه شنیده نمی‌شود.

بچه‌ها معصوم‌اند، خاصه وقتی باید با عمل جراحی از مادر جدا شوند.

بچه‌ها معصوم‌اند، خاصه وقتی دوقلو هستند.

بچه‌ها معصوم‌اند.

همیشه...

 

 

+ من حس بدی نسبت به این اتفاق دارم!

++ 25 سالگی برای بعضی دردها خیلی زود است! کمرم...

+++ سال خوبی داشته‌باشید.




بعدنوشت:


در راستای سوءتفاهم ایجاد شده برای برخی دوستان باید عرض کنم اتفاق این پست، مربوط به یکی از نزدیکان من است، نه خود من!!!

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ اسفند ۹۴ ، ۲۲:۰۰
ناموس خدا

بعضی وقت‌ها هر کار هم بکنی، بعضی اتفاقات به مذاق خوش نمی‌آید. اینکه تو همه‌ی ترم زحمت کشیده باشی و آخر ترم به‌خاطر یک اشتباه یک لحظه‌ای در جلسه امتحان، نمره‌ات از بسیاری از دانشجویان خیلی خیلی معمولی کلاس هم کمتر شود، از آن دست اتفاقاتی است که کنار آمدن با آن خیلی سخت است!

همیشه در هر امتحانی معتقد بودم که عدل الهی زیر سؤال می‌رود اگر برای امری زحمت کشیده باشی و نتیجه نبینی. حالا برای این امتحان چه شده‌است، نمی‌دانم!

 

 


+ مسئله‌ای هست که من برایش بسیار به دعای دوستان نیازمندم. شرمنده‌ام می‌کنید؟!

۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ دی ۹۴ ، ۱۰:۰۰
ناموس خدا

من همیشه مادر بوده‌ام برای دوستانم. چرایش را نمی‌دانم، اما همیشه هم من یک نوع حس مادری نسبت به آنان داشته‌ام و هم آنان حس فرزندی نسبت به من. این حس‌ها فقط در دوستان یک محیط هم نبوده، واقعاً همیشگی است!

از بین همه دوستان، برای بعضی‌ها این مادر و فرزندی پررنگ‌تر بوده‌است و آنان رسماً به من می‌گویند "مامان" یا "ننه"!!! من هم آنان را بیشتر از سایرین دوست دارم.

برای همین چیزهاست که وقتی سه سال پیش از اختلاف یکی از دخترانم با همسرش مطلع شدم، با او ناراحت شدم و همراهش شدم تا از این مشاور و آن مشاور راه چاره بجوییم. چند ماهی گذشت تا اینکه متوجه شدم دوستم و همسرش هم‌خانه شده‌اند و فعلاً صلح برقرار است. مدتی از او اطلاع چندانی نداشتم. یعنی حرفی از زندگی‌اش نمی‌زد، تا اینکه چند روز پیش بعد از مدت‌ها پیام داد و با عباراتی بسیار ناراحت‌کننده از طلاقش گفت.

و من...

من چه‌قدر گریه کردم به‌خاطر طلاق دوستی که دخترم بود.

پناه بردم به آغوش فاطمه (یکی از دوستان صمیمی فعلی‌ام).من اشک ریختم و فاطمه دل‌داری‌ام می‌داد.

وقتی از او جزئیات را پرسیدم، اوضاع زندگی‌اش اسفناک بود. آن‌قدر شوهرش عوضی(!!!) بود که سرم سوت کشید!

 


 

+ همسر دوستم مریضی روانی داشت و به خاطر همین مرض دوستم را بسیار آزار داد، اما برای معالجه‌اش اقدامی نمی‌کرد.

++ دوستم حالا نسبت به همه‌ی مردها بدبین است. از من می‌پرسید: "شوهرت اذیتت نمی‌کند؟ کخ نمی‌ریزد؟" !!!

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ آذر ۹۴ ، ۱۷:۰۰
ناموس خدا



همیشه فکر می‌کردم تولد 25 سالگی‌ام خیلی خاص خواهد بود. به اندازه‌ی ربع قرن زیستن در این دنیای فانی لابد خیلی معنا خواهد داشت و من باید در چنین سنی این معنا را درک کنم!

همیشه فکر می‌کردم تولد 25 سالگی یعنی یک‌هو خیلی بزرگ شده‌ای. بعد از آن زندگی را باید عاقلانه طی کنی و خلاصه این که پخته شوی.


امروز - در همین لحظه - تولد 25 سالگی من است.

و من اطمینان دارم که امروز من خیلی با فکرهای پیش از اینم تفاوت دارد.

امروز - در همین لحظه - تولد 25 سالگی من است.

و من هیچ حس خاصی ندارم!!!

 

 

 

+ بودن تو خیلی خوب است. می‌دانستی؟!

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ آبان ۹۴ ، ۰۶:۰۰
ناموس خدا